آموزش نجوم : تولد ستارگان

ستاره ها هم مثل آدما به دنیا میان ، زندگی می كنن ، و میمیرن !

ستاره ها معمولا در سحابی ها متولد می شوند .

سحابی ها زادگاه های ستاره ای محسوب می شوند ( و در آینده خواهیم دید كه قبرستان ستاره ها نیز محسوب می شوند ) .

سحابی در عربی به معنای ابر می باشد و در نجوم نیز تقریبا به همین معنی می توان از آن تعبیر كرد .

اما ابر هایی بسیار وسیع از گاز و گرد و غبار و . . .

البته در بخش مربوط به سحابی ها به اندازه كافی در این مورد صحبت خواهیم كرد و سحابی ها و انواع آنها را بررسی خواهیم كرد . پس علاقه مندان به بحث سحابی ها می توانند به جلسات درسی سحابی ها در تاپیك مربوطه مراجعه نمایند .

اما بریم سراغ بحث خودمون یعنی ستاره ها

خوب ،

بنا به بعضی عوامل مانند موج های ضربه ای ( معمولا ناشی از انفجار های ابرنواختری یا انفجارهای مشابه بین ستاره ای ) بخشی این گاز های موجود در سحابی ها شروع به فشردگی خواهند كرد .

این فشردگی ادامه پیدا خواهد كرد و گازهای آن منطقه مدام گرم و گرم تر می شوند .

این فشردگی و گرم شدن تا آنجا ادامه می ابد كه فشار تبهگنی اتم ها ( الكترون ها ) جلوی فشردگی بیشتر را می گیرد و در اصطلاح می گویند تعادل هیدرواستاتیك به وجود آمده .

این تعادل بسیار مهم است و باعث پایداری ستاره .

به محض به وجود آمدن این تعادل ( كه بعضا با انفجار نیز همراه است ) می گوییم ستاره متولد شده است .

منبع :انجمن دانشجو

آموزش نجوم : ستارگان

ستاره ها گوی های یزرگی از گاز بسیار گرمند که خود منبع نورند.دمای اونها در سطح، هزاران درجه و در داخل بسیار بیشتر است.
در این دماها ماده نمی تونه به صورتهای جامد یا مایع وجود داشه باشه.

همچنین گازهای سازنده ی ستاره ها بسیار غلیظ تر از گازهای موجود در سطح زمینه.

ستاره ها در فضا حرکت می کنند. اما این حرکت به سادگی مشهود نیست. حتی در هزار سال هم حرکت قابل ملاحضه ای در آنها دیده نمی شه . چندین هزار سال طول می کشه تا تغییر قابل ملاحضه ای در اونها به وجود بیاد
در واقع این ثبات، مشخص کننده ی فاصله ی عظیمیست که بین ما و اونها وجود داره و این ثبات ضاهری مکان ستاره ها باعث شده که به اونها " ثوابت" گفته بشه.