عکس های فیلم انعکاس

عکس مهناز افشار در فیلم انعکاس

کامبیز دیرباز در فیلم انعکاس

عکسی از کامبیز دیرباز در فیلم انعکاس

حمید گودرزی در فیلم انعکاس

عکسی از حمید گودرزی در فیلم انعکاس

مهناز افشار در فیلم انعکاس

در سال هاي اخير و شايد در طول تاريخ سينماي ايران اکثر آثاري که به قصد جذب مخاطب و پرفروش شدن ساخته مي شوند، چند ويژگي دارند.

اصولاً اين بخش غيردولتي است که دغدغه بازگشت سرمايه دارد و به سينما علاوه بر يک هنر پيام رسان، به عنوان يک صنعت تجاري نگاه مي کند. البته کاري به نازل بودن نوع اين صنعت در کشوري مانند ايران نداريم. چرا که توان بخش خصوصي به لحاظ اقتصادي محدود است و او توان ريسک بيشتري را ندارد. بخش خصوصي براي توليد فيلم سعي مي کند در درجه اول جذابيت هاي تجاري قصه را مدنظر قرار دهد و سپس با انتخاب چند ستاره، ويترين فيلم خود را به بهترين شکل آرايش کند. در مرحله توليد هم اصلي ترين فاکتور، پرهيز از خرج تراشي و ساده برگزار کردن پلان ها است و اينکه فيلمبرداري در زمان مقرر به پايان برسد چراکه فيلمبرداري طولاني به لحاظ اقتصادي ضررآفرين خواهد بود.
عکس های فیلم انعکاس

 

«انعکاس» رضا کريمي همانند چند فيلم قبلي او قرار است وظيفه سرگرم سازي تماشاگر را بر عهده داشته باشد. کريمي در فيلم هايي مانند «عشق «2»، «هزاران زن مثل من» و «تب» هم علاقه خود به برقراري ارتباط با مخاطب عام و گسترده را نشان داده بود و البته او در اين راه هيچ وقت گرايش به سمت جذابيت پردازي هاي سطحي و کاذب نداشته است.

هدف اصلي اين فيلم، پر کردن زمان مخاطبي است که مسافت خانه تا سينما را طي کرده، بليت خريده و به سينما آمده تا ساعتي را به دور از هياهو هاي واقعي، چشم به پرده نقره يي بدوزد و با قهرمانان فيلم همراه شود. البته اولين و مهم ترين اصل که احترام به مخاطب است، در فيلم رضا کريمي ديده مي شود.

او سوژه يي حساس مانند خيانت را در فيلمش مطرح کرده که در سينماي بعد از انقلاب کمتر به آن پرداخته شده و البته در سينماي قبل از انقلاب اين سوژه به مبتذل ترين شکل ممکن تصوير شده است. به لحاظ موضوعي و مضموني، کارگردان «انعکاس» به خاطر داستان حساسش مي توانست دست به خيلي کارها بزند که اتفاقاً تماشاگرپسندتر هم بودند اما عامدانه از مانورهاي شايد تماشاگرپسند اما سطحي و گاه مبتذل پرهيز شده است تا «انعکاس» از حرکت بر لبه تيغ به سلامت گذر کند.

البته «انعکاس» در داستان پردازي ضعف هايي هم دارد و فيلم در يک سوم پاياني به لحاظ ريتم افت هم مي کند اما نکته مهمي که اين فيلم را با اکثر آثار عمده پسند سينماي ايران که فيلم هاي نازلي هستند، متمايز مي کند سر و شکل حرفه يي و انرژي و هزينه يي است که مشخص است براي ساخت فيلم صرف شده است. «انعکاس» فيلم پرپلاني است که در لوکيشن هاي متعددي فيلمبرداري شده و اين مساله نشان از اهداف بلند سازندگانش، به جز پرفروش بودن صرف دارد.

اما فيلم چند ضعف عمده نيز دارد که اگر اينها نبود، «انعکاس» مي توانست به تجربه يي مثال زدني در سينماي اجتماعي با رويکردي تجاري در سينماي ايران شود. يکي از ضعف هاي اين فيلم پرگويي به جاي ايجاز است. فيلم کريمي مي خواهد همه چيز را به تماشاگر نشان دهد و او را شيرفهم کند. حتي اين همه چيز نشان دادن به دوباره نشان دادن در پلان هاي فلاش بک نيز مي انجامد که با توجه به حضور اين پلان ها در يک سوم پاياني فيلم، نتيجه اش ملال و خستگي تماشاگري است که انتظار به سرانجام رسيدن قصه را دارد.

ماجراي توبه کردن و عهد بستن نسيم (مهناز افشار) با خدا نيز بسيار شعاري و رو از آب درآمده است.نيازي به آن پلان هاي شعاري حضور نسيم در مسجد و آن همه گريه و زاري نبود و مي شد به شکلي سينمايي تر و ظريف تر پشيماني او را از عمل اشتباهي که مرتکب شده به تصوير کشيد.

اما بازي هاي «انعکاس» در سطح استانداردي هستند. مهناز افشار يکي از دروني ترين و بهترين بازي هاي عمرش را در اين فيلم ارائه مي دهد. کامبيز ديرباز ري اکشن هاي پيش بيني نشده و جذابي دارد و نشان مي دهد توان بازي و جا افتادن در نقش يک مرد تيپيک ايراني(با آن سبيل که به روي صورت و گريم ديرباز نشسته و چهره او با سبيل بسيار جا افتاده است) را دارد. حميد گودرزي هم يک کاراکتر منفي از جنس خاکستري و نه سياه است که البته تا حدودي همدلي تماشاگر را هم در برخي جاها به خصوص پايان فيلم بر مي انگيزد.

«انعکاس» مي توانست به لحاظ اجتماعي هم فيلمي چندلايه و تاثيرگذار باشد اما پرداختن به سوژه ملتهب فيلم در سطح مانده است که دليل آن هم رويکرد تجاري و نه اجتماعي فيلم است که البته به خودي خود نمي تواند نمره يي منفي براي فيلم باشد. توجيه آن هم اين است که سازندگان عامداً بر روي وجوه تجاري البته با حفظ اصول و پرهيز از ابتذال گرايي، تاکيد کرده اند که در جاي خودش محترم است.

فروش خوب «انعکاس» مي تواند تاييدي بر رويکرد تجاري فيلمسازان البته با نگاهي منتقدانه به مسائل و معضلات اجتماعي آن هم با رعايت اصول درست فيلمسازي باشد.