استانداردهای موبایل ، دیجیتال و آنالوگ

استاندارد تلفنهاي سلولي (موبايل) آنالوگ (Advanced Mobile Phone System)AMPS – سيستم تلفن متحرک پيشرفته:

در سال 1983 ميلادي، استاندارد تلفنهاي سلولي (موبايل) آنالوگ کهAdvanced Mobile Phone System)AMPS – سيستم تلفن متحرک پيشرفته) ناميده ميشد توسط FCC تآييد و براي اولين بار در شهر شيکاگوي ايالت متحده استفاده شد. اين استاندارد (AMPS) از يک محدوده فرکانسهاي بين 824 مگا هرتز و 894 مگاهرتز برای تلفنهای سلولی (موبایل) آنالوگ استفاده میکرد. برای اینکه رقابت تشویق شده و قيمتها پايين نگاه داشته شوند، دولت ايالات متحده احتياج به حضور دو (2) حمل کننده (کرير- يا اپراتور) در هر بازار داشت که بعنوان حمل کننده يا اپراتور A و حمل کننده یا اپراتور B شناخته ميشدند. يکي از حمل کننده ها (اپراتورها) معمولاً حمل کننده يا کرير تبادل محلي يا (Local Exchange Carrier – LEC) بود که يک راه با آب و تاب گفتن شرکت تلفن محلي است.

به حمل کنندگان (اپراتورهاي) A و B هر کدام 832 فرکانس اختصاص داده شد: 790 فرکانس براي صوت و 42 فرکانس براي ديتا. يک ذوج فرکانس (يکي براي ارسال و ديگري براي دريافت) جهت ايجاد يک کانال استفاده ميشد. فرکانسهايي که در کانالهاي صوتي آنالوگ استفاده ميشدند بطور نمونه 30 کيلو هرتز پهنا داشتند — 30 کيلوهرتز بعنوان اندازهء استاندارد انتخاب شد بعلت اینکه اين پهناي فرکانس بشما کيفيت صداي قابل مقايسه با تلفنهاي ثابت یا سيم دار را ميداد. فرکانسهاي ارسال و دريافت هر کانال صوتي با 45 مگاهرتز جهت اينکه با يکديگر تداخل پيدانکنند، جدا ميشد. هرحمل کننده- کرير(اپراتور) داراي 395 کانال صوت و همينطور21 کانال ديتا جهت استفاده براي فعاليتهاي خانه تکاني نظير ثبت نام و پيج کردن مي باشد.

يک نسخه AMPS که به نام NAMPS(Narrowband Advanced Mobile Phone Service- سرويس تلفن متحرک پيشرفته با باند باريک) معروف مي باشد مقداري از فن آوري(تکنولوژي) ديجيتالي را براي اینکه اجازه دهد که سيستم بتواند تا حدود 3 برابر تماسها را نسبت به نسخه اوليه حمل نمايد، بکار گرفت. اگر چه NAMPS از فن آوري (تکنولوژي) ديجيتال استفاده مي نمايد، ولي هنوز بعنوان آنالوگ در نظر گرفته ميشود. AMPS وNAMPS فقط در باند 800 مگاهرتز عمل کرده و بسياري از ويژگيهايي که در سرويس و خدمات سلولي ديجيتالي مرسوم است را ارائه نميدهد، نظير پست الکترونيکي (ايميل) و مرور وب (Web Browsing).

اینک ديجيتال پديدار شد

تلفنهاي سلولي (موبايل) ديجيتالي، نسل دوم (2G) فن آوري یا تکنولوژي سلولي مي باشند. آنها از همان فن آوري (تکنولوژي) راديويي همانند تلفنهاي آنالوگ استفاده مي کنند، اما تکنولوژي راديويي را به روش ديگري نسبت به

تلفنهاي آنالوگ استفاده مي نمايند. سيستمهاي آنالوگ کاملاً از سيگنال بين تلفن و شبکه سلولي بهره نمي برند. اين دليلي مي باشد که چرا بسياري از شرکتهاي ارائه دهنده خدمات تلفني به سيستمهاي ديجيتالي سوئيچ کردند – یعلت اینکه آنها با استفاده از سیستمهای دیجیتالی مي توانند کانالهاي بيشتري را در درون يک پهناي باند داده شده، قرار دهند.

تلفنهاي ديجيتالي صداي شما را به اطلاعات باینری(Binary) – (تشکیل شده از یک ها و صفرها) تبديل نموده و سپس آنرا فشرده سازي مي نمايند. اين فشرده سازي به بين 3 تا 10 تماس تلفني سلولي (موبايل) ديجيتالي اجازه ميدهد که فضایي را که يک تماس تک آنالوگي اشغال مي نمايد، اشغال نماید.

بسياري از سيستمهاي سلولي (موبايل) ديجيتالي بر (FSK (Frequency-Shift Keying ، جهت ارسال و دریافت دیتا بر روی AMPS استفاده می نمایند. FSK از 2 فرکانس يکي براي يک ها وديگري براي صفرها استفاده مي کند و با سرعت زيادي بين اين دو (صفر و يک) جهت فرستادن اطلاعات ديجيتالي بين برج سلولي (موبايل) و تلفن تغيير مي کند.

مدولاسيون هوشمند و الگوهاي کد نمودن براي تبديل اطلاعات آنالوگ به ديجيتال، فشرده سازي آن ودوباره تبديل آن به حالت قبل در حاليکه کيفيت صوت را در سطح قابل قبول نگاه ميدارد، نياز مي باشد. تمام مطالب عنوان شده در بالا به معناي اينست که تلفنهاي سلولي (موبايل) ديجيتالي بايد حاوي قدرت پردازش بالايي باشند

منبع :yazdit.mihanblog.com