اطلاعات

گروه هنر: نبود حمايت‌های كافی در نهايت هر جريان سينمايی را اسير گيشه می‌كند و اين امر دليلی شده كه مفاهيم دينی و معرفتی به مرور جايگاه خود را در سينمای ايران از دست بدهد.

«ليلا اوتادی» بازيگر سينما در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با بيان مطلب فوق گفت: موج نو سينمای ايران را می‌توان در دو شكل مورد تجزيه و تحليل قرار داد. نوع اول آن را همانطور كه در بسياری از نشست‌های سينمايی ارزيابی می‌كنند مربوط به سينمای قبل از انقلاب است كه اين رويكرد با فيلم‌های «كيميايی» و «مهرجويی» شكل گرفت و در ادامه نيز بسياری از فيلمسازان ايرانی آن الگو را سرلوحه كار خود قرار دادند. ويژگی آن سينما اين بود كه بيشتر دغدغه‌های اجتماعی را مد نظر داشت.

وی افزود: شاخصه اصلی موج نو سينمای قبل از انقلاب اين بود كه نسبت به مسائل اجتماعی لحنی اعتراض‌آميز داشت، اما سينمای فيلم‌فارسی همان دوران به مسائل اجتماعی تنها به وجه سرگرمی آن اشاره داشت، اما اين نكته را نيز نبايد از ياد برد كه اخلاقيات در فيلم‌های ‌فارسی يك شاخص تعيين‌كننده بود.

اين بازيگر در ادامه وضعيت موج نو سينمای بعد از انقلاب را اينچنين تشريح كرد: موج نو ديگری كه بعد از انقلاب در سينمای ايران شكل گرفت با آثار فيلمسازانی شروع شد كه توانسته‌اند در پس يك اثر سينمايی مفاهيم والای انسانی و دينی را به تصوير كشند. بهترين نمونه نيز برای اين توضيح آثار فيلمسازانی چون «مجيدی» و يا «مير‌كريمی» است.

خبرنگار ايكنا در اين قسمت از گفت‌وگو از اين بازيگر جوان سوال كرد كه آيا روندی را كه هم‌اكنون موج نو سينمای ايران در پيش گرفته رويكردی بادوام است؟

بازيگر فيلم «زن‌ها فرشته‌اند» جواب داد: متاسفانه موج نو سينمای بعد از انقلاب كه توانست در ابتدای راه برای خود در سطح داخلی و خارجی اعتبار كسب كند به همان وضعيتی گرفتار آمده كه موج نو سينمای قبل از انقلاب گرفتار آن شد. نبود حمايت‌های كافی در نهايت هر جريان سينمايی را اسير گيشه می‌كند.

اين بازيگر همچنين اشاره كرد كه اين روند به نوعی باعث شده مفاهيم دينی و معرفتی به مرور جايگاه خود را در سينمای ارزشی سال‌های اول انقلاب از دست بدهد.